Ο Άνθρωπος που έτρεχε πολύ – Ένα τραγούδι για τον Θανάση Βέγγο που έφυγε σαν σήμερα πριν 10 χρόνια

Θανάσης Βέγγος (Νέο Φάληρο Πειραιά, 29 Μαΐου 1927 - Αθήνα, 3 Μαΐου 2011). Έλληνας κωμικός του κινηματογράφου και του θεάτρου και σκηνοθέτης. Θα μείνει για πάντα γνωστός ως «ο καλός μας άνθρωπος».

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Μιχάλης Κουμπιός

Πρώτη εκτέλεση: Goin'Through & Σαββέρια Μαργιολά

Γυριζω τις σελιδες της ζωης και σταματω σε μια φωτογραφια με κοιταει τον κοιτω με βλεμμα κουρασμενο σαν το θαμπο γυαλι ο ανθρωπος εκεινος που ετρεχε πολυ γυριζω τις σελιδες και ξεβαθει το χαρτι στα ματια μου σημαδια απο παλια γιορτη κι αν κρυψω ενα δακρυ το ξερω θα το δει ο ανθρωπος εκεινος που εμεινε παιδι ο ανθρωπος εκεινος ο δικος μου που ετρεχε το τιποτα να πιασει στον κοσμο που ειναι ακομα ο παιδικος μου τον μονο φιλο μου τον λεγανε θαναση Μεγαλωσε ο βεγγος μεγαλωσαμε κι εμεις που τρεχαμε παρεα στην αρχη της διαδρομης με φοντο αναμνησεις περναει η ζωη και οτι μας θαμπωνει στο τελος θα καει ο ανθρωπος εκεινος ο δικος μου που ετρεχε το τιποτα να πιασει ο ανθρωπος εκεινος ο δικος μου που ετρεχε το τιποτα να πιασει στον κοσμο που ειναι ακομα ο παιδικος μου τον μονο φιλο μου τον λεγανε Θαναση