Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020

Ω της πανδημίας χαμένη γενιά -να δοθεί ξανά προοπτική και ελπίδα στους νέους

Η νέα γενιά
, θα βγει πολλαπλά τραυματισμένη από την περίοδο της πανδημίας. Δεν είναι απλώς ότι οι νέοι ενοχοποιούνται για την διάδοση του ιού. Δεν είναι τόσο τα τραύματα από τις άδικες πολλές φορές κατηγορίες. Πάνω από όλα, οι νέοι έχουν (και θα έχουν μετά την πανδημία) να αντιμετωπίσουν το βαρύ τίμημα της αυξημένης ανεργίας.

Η ανεργία των νέων δεν είναι ένα πρόβλημα που γεννήθηκε με την πανδημία. 
Πριν ακόμη από τη μεγάλη κρίση του 2008-2009, ήταν υπαρκτό το μεγάλο πρόβλημα των νέων σε επισφαλείς θέσεις εργασίας και με αμοιβές δυσανάλογες με τα αναβαθμισμένα προσόντα τους. Με άλλα λόγια, πτυχιούχος εργαζόταν γκαρσόνι – αυτό που είχε ονομαστεί η «γενιά των 700 ευρώ».

Όμως, με την έναρξη της πανδημίας και την επιβολή των περιοριστικών μέτρων, οι νέοι έγιναν δυστυχώς ο αδύναμος κρίκος της αγοράς εργασίας.

-Οι νέοι είναι που προηγούνται στις απολύσεις,

-Οι νέοι έχουν πιο ελαστική σχέση εργασίας και μικρότερη προστασία σε σχέση με εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας,

-Οι νέοι απασχολούνται κυρίως σε θέσεις εργασίας (π.χ. στην εστίαση ή τη φιλοξενία) όπου και οι επιπτώσεις από τα περιοριστικά μέτρα είναι πολύ πιο άμεσες.

Οι νέοι στο στόχαστρο του κύματος απολύσεων

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας ήδη από τα τέλη Μαΐου προειδοποιούσε ότι οι νέοι πλήττονται ιδιαίτερα από τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας. Πριν την πανδημία 178 εκατομμύρια νέοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εργάζονταν στους τέσσερις κλάδους που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση και μάλιστα τα τρία τέταρτα αυτών (131 εκατομμύρια) έχουν αυτό που λέμε άτυπη απασχόληση.

Στα τέλη Μαΐου ήδη ένας στους έξι νέους εργαζομένους παγκοσμίως είχε χάσει την εργασία του και όσοι έμειναν στην απασχόληση είδαν τις ώρες εργασίας τους να μειώνονται κατά 23% και σε σημαντικό βαθμό είδαν και μείωση εισοδημάτων.

Στην ίδια περίοδο έρευνες κατέγραψαν ότι τρεις στους πέντε νέους είχαν την εκτίμηση ότι οι σπουδές τους θα καθυστερήσουν ή ότι θα αποτύχουν, ενώ ένας στους δύο μπορεί να υποφέρει από άγχος ή κατάθλιψη.

Ο κίνδυνος μιας χαμένης γενιάς

Όλα αυτά παραπέμπουν σε έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους σε σχέση με την πανδημία και την τρέχουσα βαθιά παγκόσμια οικονομική κρίση: τη δημιουργία μιας «χαμένης γενιάς», δηλαδή μιας γενιάς που όχι μόνο θα υποστεί μεγαλύτερο βάρος των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης, είτε εργασιακών και οικονομικών είτε ψυχολογικών, αλλά και θα δει να περιορίζονται σημαντικά οι προοπτικές της.

Η σκληρή αλήθεια είναι ότι όπως έχουν τα πράγματα, αυτό που προσφέρεται στα παιδιά μας, είναι ένα μέλλον μειωμένων προσδοκιών και σημαντικών δυσκολιών. 
Αυτό πρέπει να αλλάξει. 

Εν κατακλείδι

Τα μέτρα για την αντιστροφή των επιπτώσεων της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στην προσπάθεια να δοθεί ξανά προοπτική και ελπίδα στους νέους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου