Τα περιοριστικά μέτρα και το θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων

Όταν χτυπήσουν πάλι οι καμπάνες
θα πεταχτούμε σαν τα πουλιά
(Μίλτος Σαχτούρης) 

Τα περιοριστικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση για τις ημέρες του Πάσχα, ήταν αναγκαία, όμως, μέτρον άριστον, έτσι χρειάζεται και ένα μέτρο στην επικοινωνιακή διαχείριση των περιοριστικών μέτρων. Έκαστος στο είδος του. Τα θέματα πίστης είναι λεπτά, και η διαχείρισή τους από άσχετους (είτε από αυτοσχέδιους ειδικούς), μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη αναστάτωση στον ψυχισμό των ανθρώπων.

Κάποιοι (δυστυχώς και κρατικοί λειτουργοί και δημοσιογράφοι), υπερβάλλουν, φθάνοντας στο σημείο να παρακολουθούν ιερείς σαν πιθανούς παρανόμους. Μέγα λάθος να μπαίνει στο στόχαστρο η Εκκλησία. 

Άλλοι, βρήκαν την ευκαιρία να επιχειρήσουν να κατεδαφίσουν ολόκληρο το οικοδόμημα της Πίστης, στο όνομα της Επιστήμης.

Τι πάνε να κάνουν, έχουν σκεφτεί;

Είναι σαν να θέλουν να ρίξουν από αεροπλάνο έναν χωρίς αλεξίπτωτο, διότι κάτι τέτοιο είναι όταν κάποιος πιστός, μένει ξαφνικά ορφανός από πίστη. 

Υπάρχει κίνδυνος, πολλοί χριστιανοί, να υποστούν ένα τεράστιο σοκ, ακούγοντας ότι μπροστά στην πανδημία, η πίστη τους είναι ανίσχυρη. Μιλάμε βέβαια για τους πιστούς χριστιανούς, δηλαδή, μιλάμε για την πλειοψηφία. Αυτό το σοκ, ίσως αποδειχτεί εξίσου ολέθριο με τον κορωνοϊό, συνεπώς, έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Η ψυχική ισορροπία του πληθυσμού, είναι και αυτή ένα μεγάλο θέμα της δημόσιας υγείας.

Η Μεγάλη Εβδομάδα και γενικότερα οι ημέρες του Πάσχα, δεν είναι μια απλή γιορτή, που δεν τρέχει και τίποτα αν δεν γίνει.

Το Πάσχα, είναι θεμέλιος λίθος της Πίστης των Χριστιανών, είναι γι αυτούς, η υπόσχεση της Νίκης της Ζωής επί του Θανάτου. Άρα, χρειάζεται μεγάλη ευαισθησία στο πώς αναφερόμαστε και το πώς επικοινωνούμε τα περιοριστικά μέτρα.

Ιδιαίτερα για τις ημέρες του Πάσχα, δεν αρκεί ο Χαρδαλιάς και ο Τσιόδρας. Θα έπρεπε η κυβέρνηση, στο πάνελ ενημέρωσης, να έχει και έναν εκπρόσωπο της Εκκλησίας. 

Ακόμα, χρειάζεται προσοχή και στις δηλώσεις που δήθεν αποφορτίζουν το βαρύ κλίμα.

Δηλώσεις τύπου «Φέτος θα σουβλίσουμε τον κορωνοϊό», πέρα από το ότι είναι άκομψες και μάλλον αηδιαστικές, υποβιβάζουν το νόημα της μεγάλης εορτής.

Τέλος, πέρα από τα οικονομικά επιδόματα, χρειάζεται να δοθούν και επιδόματα ψυχής. Ουκ επ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος. Ποια κοινή υπουργική απόφαση το προβλέπει αυτό;