Εποπτευόμενη χρήση ναρκωτικών στους Δήμους – Ένα «πείραμα» που θα προκαλέσει προβλήματα αλλά δεν θα φέρει τη θεραπεία

Ένα τεράστιο θέμα ανοίγει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με το νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή, το οποίο περιλαμβάνει ρύθμιση για λειτουργία Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης ναρκωτικών ουσιών (ΧΕΧ) και στους Δήμους. Οι χρήστες  θα μπορούν να παίρνουν τη δόση τους, σε ειδικούς χώρους που θα διαμορφώσουν οι Δήμοι, υπό την εποπτεία επιστημόνων και χωρίς να ενοχλούνται από την αστυνομία.

Το νομοσχέδιο, από πολλούς χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνο πείραμα που θα φέρει νέες πιάτσες εμπορίας και διακίνησης ναρκωτικών.

Διευκρινίζεται ότι οι χώροι αυτοί δεν θα προμηθεύουν τους χρήστες με ναρκωτικά, αλλά, μόνο θα επιτρέπουν και θα επιτηρούν σε ασφαλές περιβάλλον, τη χρήση. 

Ο χρήστης θα πρέπει να έχει την ουσία μαζί του. Όμως γεννιέται ένα ερώτημα: Πού θα βρίσκει την ουσία; Δεν θα είναι αυτό λόγος σε μια γειτονιά για να καταφθάσουν έμποροι έξω από τους εκεί χώρους για να προμηθεύουν τους εξαρτημένους με ουσίες; Μήπως έχουν δίκιο όσοι μιλούν για δημιουργία σειράς από νέες πιάτσες εμπορίας;

Το Υπουργείο λέει, ότι, το μέτρο εφαρμόζεται σε άλλες χώρες (Ολλανδία, Ελβετία, Καναδάς κ.α) και ότι, με τη συγκεκριμένη διάταξη θεσπίζονται επιτηρούμενοι χώροι από εξειδικευμένο προσωπικό ώστε οι χρήστες να μπορούν να χρησιμοποιούν ναρκωτικές ουσίες κάτω από ασφαλέστερες και υγιεινότερες συνθήκες. Να μην κινδυνεύουν δηλαδή από overdose. Ουδεμία αντίρρηση, όμως αυτοί οι χώροι θα πρέπει να είναι στα Νοσοκομεία ή σε δομές όπως ο ΟΚΑΝΑ. Γιατί να είναι σε γειτονιές μέσα στους Δήμους; Δεν επιβαρύνονται έτσι οι Δήμοι; Πού θα βρουν οι Δήμοι το εξειδικευμένο προσωπικό; Και πώς θα αντιμετωπίσουν τους εμπόρους που θα μαζευτούν από γύρω; Δεν θα δημιουργηθεί κοινωνική αναστάτωση; Στην Ελβετία, οι αρχές αναγκάστηκαν να κλείσουν τέτοιο χώρο στο πάρκο της Ζυρίχης, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια μετατράπηκε σε κόλαση ζωντανών νεκρών.

Συμφωνούμε στη δημιουργία χώρων ασφαλούς χρήσης ουσιών, αλλά όχι ανάμεσα σε σπίτια, παιδικούς σταθμούς, σχολεία, ξενοδοχεία, θέατρα και χώρους πολιτισμού, χώρους εργασίας, εμπορικής δραστηριότητας ή συνάθροισης και αναψυχής των κατοίκων.

Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι, οι χώροι αυτοί, δεν λύνουν το πρόβλημα των ναρκωτικών.
Επιτηρούν την αρρώστια αλλά δεν την θεραπεύουν. 

Η θεραπεία είναι το μεγάλο ζητούμενο. Και πάνω σε αυτό θα πρέπει να δώσει όλες τις δυνάμεις της η πολιτεία.