ΧΑΡΕ ΚΡΙΣΝΑ η γκουρουδίστικη κίνηση που πριν 40 χρόνια αναστάτωσε το Μαρούσι

Ο Γιώργος Ιωαννίδης (φωτο), θυμάται με ανάμικτα συναισθήματα τα χρόνια που απαρνήθηκε τα εγκόσμια και έγινε Κρίσνα, μπαίνοντας στο κοινόβιο της Σόλωνος και εγκαταλείποντας το σπίτι του στο Μαρούσι. Εκτός από τον Γιώργο, η γκουρουιστική αυτή κίνηση, είχε προσηλυτίσει τότε ακόμη τρία παιδιά από το Μαρούσι. Οι γονείς τους, ξεσηκώθηκαν, προσπάθησαν να τα πάρουν, και δημιουργήθηκαν επεισόδια. Ακολούθησαν δίκες.

Οι Χάρε Κρίσνα λάτρευαν σαν θεό τους τον γκουρού Μπακτιβεντάτα Σουάμι Πραμπουπάντα (στη φωτο ο εν λόγω γκουρού καθισμένος στον θρόνο) ο οποίος είχε ιδρύσει την κίνηση το 1966 στη Νέα Υόρκη. Το κατά κόσμο όνομα του γκουρου, ήταν Abhay Charan De και είχε γεννηθεί στην Καλκούτα της Ινδίας το 1896. Οι οπαδοί της κίνησης τον θεωρούσαν ως «ένα τέλειο λάτρη του Κυρίου και τελευταίο κρίκο μιας αδιάσπαστης αλυσίδας πνευματικών διδασκάλων, που αρχίζει με αυτόν τον ίδιο τον Κρίσνα». 

Τα παιδιά από το Μαρούσι που είχαν προσηλυτισθεί ήταν, ο Γιώργος Ιωαννίδης, η αδελφή του Άντζελα, η Ηλέκτρα Π. και η Πόπη Μ. 

Σήμερα, ούτε ο Γιώργος, ούτε καμία από τις κοπέλες, είναι μέλη της κίνησης. Ο Γιώργος, και ίσως μία από τις κοπέλες, διατηρούν μνήμες και κάποιες από τις αρχές, αλλά δεν είναι πια οι λάτρεις που ζούσαν στο κοινόβιο και έψαλλαν συνέχεια το Χάρε Κρίσνα. Και η κίνηση άλλωστε, έχει διασπαστεί και έχει χάσει την πρώτη της δύναμη. Ο Γιώργος, είναι έμπορος και έχει κατάστημα αθλητικών ειδών στο Μαρούσι. Η αδελφή του Άντζελα, πολιτικοποιήθηκε. Η Ηλέκτρα, παντρεύτηκε και ασχολείται περισσότερο με την αστρολογία. Και η Πόπη, πραγματοποίησε την πιο θεαματική αλλαγή, και σήμερα είναι διάσημη φωτογράφος.

Στις αρχές του 80 όμως, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Τα τέσσερα αυτά τότε παιδιά, είχαν εγκαταλείψει κάθε τι που τους συνέδεε με το παρελθόν τους, και είχαν αλλάξει τα ονόματά τους. Καθημερινώς έπρεπε να ψάλλουν, το λιγότερο 1728 φορές, το μάντρα «Χάρε Κρίσνα, Χάρε Κρίσνα, Κρίσνα Κρίσνα, Χάρε Χάρε, Χάρε Ράμα, Χάρε Ράμα, Ράμα Ράμα, Χάρε Χάρε» με σκοπό να φτάσουν στην κατάσταση του φωτισμού, στη συνείδηση του Κρίσνα. 

Αφοσιωμένοι πλήρως στους σκοπούς της κίνησης προσέφεραν άμισθη εργασία πουλώντας βιβλία (τη Μπαγκαβάτ Γκίτα) στους δρόμους. 

Οι γονείς τους, προσπάθησαν πολλές φορές να τους πάρουν από το κοινόβιο, αλλά αντιμετώπιζαν την επίμονη άρνησή τους. 

Η μητέρα της Ηλέκτρας, στην απελπισία της, είχε καταφύγει στους Ρεπόρτερς (Χαρδαβέλλα, Λιάνη και Δημαρά) οι οποίοι έκαναν έρευνα και παρουσίασαν καταγγελτική εκπομπή στην ΕΡΤ, πλην όμως χωρίς αποτέλεσμα. 

Η μητέρα του Γιώργου, Αλεξάνδρα, πήγε με συγγενείς της στο κοινόβιο της Σόλωνος και προσπάθησε να πάρει τον Γιώργο. Εκεί όμως δέχτηκε επίθεση και η υπόθεση πήγε στα δικαστήρια.

Χαρακτηριστικό είναι το ρεπορτάζ από εφημερίδα της εποχής.... 

Η Κίνηση των Χάρε Κρίσνα στην Ελλάδα παρουσιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ιδρύθηκε, μάλιστα, σωματείο με την ονομασία «Εκπολιτιστική Οργάνωση Μπακτιβεντάτα» σύμφωνα με την 1295/1980 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η απήχηση της κίνησης υπήρξε πάρα πολύ μικρή. 

Το 1986, ύστερα από αίτηση του Νομάρχη Αθηνών, το Εφετείο Αθηνών με την 7820/1986 απόφασή του διέταξε τη διάλυση του σωματείου. Το 1987 το Εφετείο Αθηνών με την 1190/1987 απόφασή του απέρριψε νέα αίτηση για την ίδρυση σωματείου με την επωνυμία «Διεθνής Ένωσις διά την Συνειδητοποίησιν του Κρίσνα». Η οργάνωση, ύστερα από ένα σχετικά μεγάλο διάστημα απουσίας της, παραμένει και σήμερα υπαρκτή στην Ελλάδα, με ένα πολύ όμως μικρό αριθμό μελών.

Credits - Όλες οι φωτογραφίες ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΡΟΥΣΙ Ανεξάρτητο Παρατηρητήριο.